اختلالات زبانی در زبان فارسی
تعریف اختلالات زبانی
اختلال زبانی به هرگونه نارسایی در بیان و درک گفتار اطلاق می شود.
نمونه ای از اختلال {زبانی}، لکنت زبان است که در آن شنونده، به جای
توجه به محتوای صحبت یک فرد، به نحوهء صحبت او توجه می کند، به عبارت دیگر هر گونه ناتوانی فرد در برقراری ارتباط طبیعی کلامی با افراد هم زبان خود را اختلال زبانی گویند. این ناتوانی می تواند هم به درک و هم به بیان گفتار و زبان مربوط باشد. مثلأ فرد ناشنوایی که گفتار دیگران را به زبان مادری اش درک نمی کند دچار اختلال زبانی است.
یاور هشتجین دهقان
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۸۷/۰۵/۰۸ ساعت ۵:۳۸ ب.ظ توسط انجمن سخن کابل
|